öykü #1

Uyandı. Ter içinde kalmış, nefes alışının ritmi yoktu. Tek hamlede yorganı üzerinden attı. Birkaç öksürük sonra birkaç öksürük daha. Öksürük nöbeti. Cam ıaçmak istedi, uzanamadı. Omurgasının ağırlaştığını farketti. Yatağın ortası çökmeye başladı. Bağırmak istedi, sesi çıkmadı. Bedenini kımıldatmak istedi. Gücü yoktu. Bütünüyle uyuşmuştu. Yatak onu içine çekiyordu. Karyolanın sağ tarafına tutundu. Var gücüyle hissiz belden aşağısını yataktan dışarı çekti. Yatak kalçalarından yakalamıştı, izin vermiyordu. Acıdan gözlerini kilitledi. Son bir hareketle bedenini kurtardı., karyoladan aşağı bıraktı kendini. Düşüyordu. Kulakları uğuldadı. Nefes almaya çalıştı. Göz kapakları ağırdı, açamadı. Düşüyordu. Titremeye başladı. Saçlarından ayak parmaklarına kadar. Titriyordu. Nöbet gibi. Kendisini içine çeken boşluktan kurtulalı kaç zaman oldu bilemedi. Uğultular. Zemine yaklaştığını duydu. KEndini korumak istedi. Yapamadı. Önce kalçası, sonra sırtı ve bacakları zemine vurdu. Halının sert dokusu canını acıttı. Gözlerini açtı, alev çıktı gözlerinden. Soluk alışı düzene giriyordu. Nefesinden duman çıkıyordu. Ağzının içi yanıyordu. Dudakları, dili, boğazı. Soluk borusu boyunca hissetti sıcağı. Pencereye baktı. Rüzgarın araladığı perdeden dışarı. Kim açtı bu pencereyi? Yağmur. Yattığı yerden doğruldu. Bacakları ıslaktı. Titriyordu sağ bacağı. Hissetti. Ayağa kalktı. Başı döndü önce. Aniden karar verdi. Hızlıca çıktı odadan. Evin dışarıya açılan kapısına yöneldi. Labirent gibi merdivenleri kaç saniyede indiğini anlayamadı. Sokağa çıktı. Yağmur. Sabahın çok erken saati olmalıydı. Kimse yoktu. Olsaydı da farketmeyecekti. Hızlandı adımları. Elbisesinin etekleri uçuşuyordu. Baldırlarının kenarından eteğini tutup çıkardı. Çıplaktı bedeni. Ayakları gibi. Islak saçları ensesine yapışmıştı. İğrendi. Koşmaya başladı. Geçtiği sokaklarda sıralanmış binaları tanıyamayacak kadar hızlı koştu. Rüzgarından gözyaşı yüzüne dokunmuyordu. Ağladığını farketmedi. Bağırmak istedi. Yapmadı. Yol bitiminde sonu olmayana baktı. Koştu. Tam eşiğine gelince durdu. Yere çömeldi. Ellerini dizlerinin etrafından bağladı. Başını dizlerine yasladı. Vücut hatları silikleşti. Bacakları birbirine yapıştı. Bütün vücudu birbirine kaynamaya başladı. Titredi. Sadece bir kez ama uzun. Sonra küçülmeye başladı. Küçüldü. Bir toz zerresi boyutuna gelene kadar ufaldı. Yağmur. Tek bir yağmur damlası üzerine düştü. Sardı onu. Aktı. Birikmişin arasına karıştı. Sonu olmayana doğru aktı.